Reis door Finland

Omhoog

Werelderfgoed in Finland

De lijst van Werelderfgoederen van de Unesco omvat gebieden of objecten die een onvervangbaar onderdeel van het culturele of natuurlijke werelderfgoed vormen. In 1972 werd het Werelderfgoedverdrag opgesteld om bijzondere bescherming te bieden aan locaties die door hun universele waarde in aanmerking komen voor behoud als onderdeel van het werelderfgoed voor toekomstige generaties.

Oud Rauma
Rauma is een gemeente en stad in de Finse provincie West-Finland en ligt in de Finse regio Satakunta aan de Botnische Golf. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 247 km² en telde in 37.034 inwoners in 2003. Rauma is één van de oudste havensteden van Finland. Rauma staat al vanaf de 18e eeuw bekend om haar kant en om het centrum met houten huizen uit de 18de en 19de eeuw. Het centrum maakt sinds 1991 deel uit van de Werelderfgoedlijst.
Het dialect van Rauma wordt beschouwd als één van de moeilijkst verstaanbare dialecten van Finland, ook voor Finnen.
Soms wordt het wel een beschouwd als een echte eigen taal.

Fort Suomenlinna

Suomenlinna (Zweeds: Sveaborg) is een vesting die op zes eilanden voor de haven van Helsinki is gebouwd. Suomenlinna staat op de UNESCO-Werelderfgoedlijst en is populair zowel bij toeristen als bij de lokale bevolking. Er wonen ongeveer 900 mensen op de verschillende eilanden, waarvan er 350 het hele jaar door op de eilanden werken. Naast een museum en een bibliotheek is er ook een marineschool.
Zweden begon met de bouw van de vesting in 1748, toen Finland nog onderdeel van het Zweedse koninkrijk was. De architect was de luitenant-kolonel Augustin Ehrensvärd, die zijn ontwerp baseerde op ideeën van Vauban. De vesting was nodig geworden nadat Peter de Grote met de oprichting van Sint-Petersburg en Kronsjtadt een sterke maritieme positie in de Oostzee had ingenomen.
In maart 1808 bezetten de Russische troepen Helsinki. De vesting kon echter niet meteen worden ingenomen. Na onderhandelingen capituleerde de Zweedse commandant Carl Olof Cronstedt en werd Suomenlinna aan de Russen overgedragen. Deze overgave werd in 1809 gevolgd door de Vrede van Fredrikshamn, waardoor Finland een autonoom hertogdom binnen het Russische Keizerrijk werd en 600 jaar Zweedse heerschappij over Finland werd afgesloten.
Onder Russische heerschappij werd de vesting uitgebreid en werd de capaciteit tot 13.000 man verhoogd. De vrede werd beëindigd door de Krimoorlog (1854-1856). Geallieerde strijdkrachten van Frankrijk en Engeland bombardeerde de vesting gedurende drie dagen. Hierdoor raakte Suomenlinna zwaar beschadigd. Na de Krimoorlog werd Suomenlinna gerestaureerd en opnieuw uitgebreid.
Oorspronkelijk heette de vesting in het Zweeds Sveaborg, wat vrij vertaald Zwedenburcht betekent. De Finse naam was Viapori. Nadat Finland in 1917 onafhankelijk werd, werd de Finse naam om nationalistische redenen in Suomenlinna veranderd, wat Fins fort betekent.

Oude kerk van Petäjävesi

Petäjävesi is een gemeente in de Finse provincie West-Finland en in de Finse regio Centraal-Finland. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 458 km² en telde 3721 inwoners in 2003. De oude houten kerk van Petäjävesi, gebouwd tussen 1763 en 1765, staat sinds 1994 op de UNESCO-werelderfgoedlijst. De Lutherse kerk is een typisch voorbeeld van de unieke Oost Scandinavische architectonische traditie. Het is een combinatie van een renaissance concept met oudere Gothische vormen.

Hout- en kartonmolen van Verla

De Verla molen is tegenwoordig een museum en staat sinds 1996 op de Werelderfgoedlijst. Het is een goed voorbeeld van de vroegere Finse bosbouw en de kleinschalige pulp, karton en papierindustrie. De molen staat in een idyllisch plaatsje waar nog goed te zien hoe de mensen vroeger leefden en werkten. In de molen is goed te bekijken hoe het karton en papier vroeger gemaakt werd en de omstandigheden waarin mensen werkten.

Grafveld van Sammallahdenmäki uit de bronstijd
Sammallahdenmäki is een heuvel met 33 stenen graven uit de bronstijd. Dit mosrijke gebied ligt in de gemeente Lappi, West-Finland.
De oudste graven stammen uit de vroege bronstijd.
Sammallahdenmäki staat sinds 1999 op de UNESCO-Werelderfgoedlijst en geldt als exemplarisch voor de Scandinavische samenleving en begrafenisrituelen in de bronstijd. De site is, op enkele plunderingen in de 19e eeuw na, zeer goed bewaard gebleven door zijn afgelegen locatie.

Hoge Kust (Höga kusten) en de Kvarkenarchipel (gedeeltelijk in Zweden)

              

De Hoge Kust bevindt zich in Ångermanland in de noordelijk gelegen provincie Västernorrlands län aan de westkust van de Botnische Golf, een noordelijke verlenging van de Oostzee. Het gebied is 142.500 hectare groot, inclusief 80.000 hectare zee en eilanden in deze zee. De bijzondere topografie van de regio bestaat uit een aantal meren, baaien en vlakke heuvels tot 350 meter hoogte. Het gebied is gevormd door een combinatie van krachten door de ijslaag gedurende de ijstijd, het terugtrekken van het landijs en het oprijzen van nieuw land uit de zee. Sinds de laatste terugtrekking van het ijs, zo'n 9600 jaar geleden aan het begin van het Holoceen, is het land 285 meter gestegen. Het stijgt nog altijd met 8 mm per jaar. Dit verschijnsel wordt isostasie genoemd. Tijdens de ijstijd was de dikte van het landijs op deze plaats ongeveer 3 km. Door het gewicht van de ijslaag zakte de aardkorst omlaag. Nu het landijs gesmolten is, veert de aardkorst langzaam weer omhoog. Dit is de grootste landverhoging ter wereld, zover bekend, als gevolg van het terugtrekken van het ijs uit de ijstijd. De verhoging van het land heeft tot gevolg dat de regio in een relatief snel tempo verandert. In de zee ontstaan en vergaan telkens weer eilanden of delen van eilanden. De zee bestaat uit brak water, als gevolg van de steeds verdere afsluiting van de Atlantische Oceaan. Er bestaan door de unieke topografie meerdere zee-ecosystemen op relatief korte afstand.

De reden voor opname op de werelderfgoedlijst was:

bullethet monument is een van de plaatsen ter wereld waar isostatische bodemverhoging, vanwege het verdwijnen van het ijs, plaatsvindt. De isostatische omkering is goed zichtbaar en de uniekheid van de regio is een resultaat van de isostatische bodemverhoging, die groter is dan op andere plaatsen. De regio is een typisch gebied voor onderzoek naar dit fenomeen, en werd ook als eerste in deze regio herkend en bestudeerd

De Kvarkenarchipel (Zweeds: Kvarken / Fins: Merenkurkku) is een zeegebied in de Botnische Golf, op het smalste gebied tussen Zweden en Finland. Hier ligt ongeveer 80 km water tussen de landen. Ook liggen er vele eilanden in de zee. Er zijn plannen om een brug tussen de twee landen aan te leggen.
 

Geodetische boog van Struve in Wit-Rusland, Estland, Finland, Letland, Litouwen, Noorwegen, Moldavië, Rusland, Zweden en Oekraïne
De Geodetische boog van Struve strekt zich uit van Hammerfest in Noorwegen tot aan de Zwarte Zee. De boog beslaat een lengte van 2820 kilometer en loopt door tien verschillende landen. Door middel van de meetpunten op de boog, kan nauwkeurig de grootte en de vorm van de aarde worden berekend door middel van driehoeksmeting. De boog is genoemd naar de astronoom Friedrich Georg Wilhelm von Struve (1793-1864). In zijn opdracht werden tussen 1816 en 1855 258 driehoeken en 265 vaste punten geïnstalleerd. Deze punten zijn op verschillende wijze gemaakt; zo zijn er gaten in rotsen, ijzeren kruisen, stenen en obelisken die de punten aangeven. De term geodetisch verwijst naar het wiskundige begrip geodeet dat de kortste verbinding tussen punten aanduidt, en naar geodesie, de wetenschap die onder andere de vorm van de aarde bestudeert.
De Geodetische boog van Struve loopt door de volgende landen:
bulletNoorwegen
bulletZweden
bulletFinland
bulletRusland
bulletEstland
bulletLetland
bulletLitouwen
bulletWit-Rusland
bulletMoldavië
bulletOekraïne

Ten tijde van aanleg waren dit slechts twee landen; Zweden-Noorwegen en het Russische keizerrijk.
De boog van Struve is een opmerkelijk voorbeeld van wetenschappelijke samenwerking tussen wetenschappers uit verschillende landen en tussen verschillende staatshoofden.

Gastenboek

© Birkelund camping
Birkelund-camping, Hovsvegen 50, N-3577 Hovet i Hallingdal Norge
Tlf. 0047 45 29 78 41

informasjon@birkelund-camping.com